জীৱনত অভাৱ কাৰো ভাল নালাগে। কিন্তু অভাৱ কেৱল কম উপাৰ্জনৰ ফল নহয়; বহু সময়ত ই অপৰিকল্পিত জীৱন-যাপন, অপ্রয়োজনীয় খৰচ আৰু সঠিক আৰ্থিক জ্ঞানৰ অভাৱৰ ফল। কিছুমান মানুহে যথেষ্ট উপাৰ্জন কৰিও মাহৰ শেষত টকাৰ টানত পৰে, আনহাতে আন কিছুমানে তুলনামূলক কম উপাৰ্জন কৰিও নিশ্চিন্তে জীৱন-যাপন কৰে। এই পাৰ্থক্যৰ মূল কাৰণ হৈছে—টকা পৰিচালনা কৰাৰ দক্ষতা।
অভাৱ দূৰ কৰাৰ প্ৰথম পদক্ষেপ হৈছে নিজৰ উপাৰ্জনৰ এটা অংশ প্ৰথমে নিজকে দিয়া। অৰ্থাৎ মাহিলী দৰমহা বা উপাৰ্জন হাতত পোৱাৰ লগে লগে প্ৰথমেই কিছু টকা আঁতৰাই ৰাখক। এই টকা কোনো বিল, বজাৰ বা আন খৰচৰ বাবে ব্যৱহাৰ নকৰিব। এই অভ্যাসে আপোনাক লাহে লাহে সঞ্চয়ৰ পথলৈ লৈ যাব।
এই সঞ্চয়ৰো দুটা অংশ কৰিব পাৰে। প্ৰথম অংশটো জৰুৰী পৰিস্থিতিৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰক। অসুস্থতা, চাকৰিৰ অনিশ্চয়তা বা আন আকস্মিক সমস্যাৰ সময়ত এই সঞ্চয়েই আপোনাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সহায়ক হ'ব। দ্বিতীয় অংশটো বিনিয়োগ কৰক। কেৱল টকা জমা কৰি থোৱাতকৈ সঠিক ঠাইত বিনিয়োগ কৰিলে সেই টকাই ভৱিষ্যতে নতুন টকা উপাৰ্জন কৰি দিব পাৰে। সেয়েহে কোৱা হয়—টকাক কামত লগাওক, যাতে টকাই আপোনাৰ বাবে কাম কৰে।
অভাৱ দূৰ কৰিবলৈ হ'লে প্ৰয়োজন আৰু ইচ্ছাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য বুজিব লাগিব। খাদ্য, বস্ত্ৰ, বাসস্থান, শিক্ষা, চিকিৎসা আদি প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু কেৱল আনক দেখি দামি মোবাইল, ফেশ্বনেবল কাপোৰ বা বিলাসী সামগ্ৰী কিনাটো প্ৰয়োজন নহয়, ই কেৱল আকাংক্ষা। যদি আমি প্ৰতিটো আকাংক্ষাক প্ৰয়োজন বুলি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ, তেন্তে অভাৱ কেতিয়াও শেষ নহ'ব।
আজিৰ যুগত কেৱল এটা আয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি থকাটো বহু ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট নহয়। সেয়েহে অতিৰিক্ত উপাৰ্জনৰ সুযোগ বিচাৰিব লাগে। নিজৰ দক্ষতা অনুসৰি অনলাইন বা অফলাইন যিকোনো মাধ্যমত নতুন আয়ৰ পথ সৃষ্টি কৰিব পাৰি। যদি প্ৰয়োজন হয়, নতুন দক্ষতা শিকক, প্ৰশিক্ষণ লওক বা এনে জ্ঞান আহৰণ কৰক যিয়ে আপোনাৰ উপাৰ্জনৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে। মনত ৰাখিব, দক্ষতা বৃদ্ধি মানেই উপাৰ্জনৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি।
অভাৱৰ আন এটা ডাঙৰ কাৰণ হৈছে অপ্ৰয়োজনীয় ঋণ। বহুতে কেৱল ইচ্ছা পূৰণ কৰিবলৈ ঋণ লয়। কিন্তু ঋণৰ লগত সূতৰ বোজাও আহে। ফলত ভৱিষ্যতৰ উপাৰ্জনৰ এটা অংশ আগতেই বন্ধক পৰি যায়। সেয়ে একান্ত প্ৰয়োজন নোহোৱালৈ ঋণ লোৱাৰ পৰা বিৰত থাকক। যদি ইতিমধ্যে ঋণ আছে, তেন্তে ধাপে ধাপে পৰিশোধ কৰাৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰক।
ইয়াৰ উপৰিও নিজৰ উপাৰ্জনৰ মূল্যায়ন কৰাটোও প্ৰয়োজনীয়। আপুনি যি কাম কৰে, সেই একে ধৰণৰ কাম কৰা আন মানুহে কিমান পাৰিশ্ৰমিক লাভ কৰিছে, সেই বিষয়ে জানিবলৈ চেষ্টা কৰক। যদি দেখা যায় আপোনাৰ দৰমহা তুলনামূলকভাৱে কম, তেন্তে অভিযোগ কৰাতকৈ নিজকে অধিক যোগ্য কৰি তোলাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ক। নতুন দক্ষতা, উন্নত যোগাযোগ ক্ষমতা, অভিজ্ঞতা আৰু কৰ্মদক্ষতাই আপোনাক অধিক মূল্যবান কৰি তুলিব।
অভাৱ একেদিনতে শেষ নহয়। কিন্তু প্ৰতিদিনে কৰা সৰু সৰু সঠিক সিদ্ধান্তই ভৱিষ্যতে ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আনে। নিয়মীয়া সঞ্চয়, সঠিক বিনিয়োগ, নিয়ন্ত্ৰিত খৰচ আৰু দক্ষতা বৃদ্ধিৰ অভ্যাসেই এজন মানুহক আৰ্থিকভাৱে শক্তিশালী কৰি তোলে।
No comments:
Post a Comment